Jo të gjithë njerëzit e përjetojnë tërheqjen seksuale në të njëjtën mënyrë. Për disa, ajo është e shpeshtë dhe e qartë. Për të tjerë, shfaqet rrallë, në momente të veçanta, ose vetëm kur plotësohen rrethana të caktuara emocionale. Pikërisht për këtë zonë të ndërmjetme po përdoret gjithnjë e më shpesh termi “graysexual”.
Ky identitet bën pjesë në spektrin aseksual dhe përshkruan njerëzit që nuk e përjetojnë tërheqjen seksuale në mënyrën që zakonisht konsiderohet “normale” apo e pritshme. Ata mund të ndiejnë tërheqje seksuale, por jo shpesh, jo domosdoshmërisht me intensitet të lartë dhe jo në çdo marrëdhënie.
Në thelb, “graysexual” do të thotë të jesh në një zonë gri mes aseksualitetit dhe tërheqjes seksuale të zakonshme. Nga njëra anë është aseksualiteti, ku tërheqja seksuale mungon ose është shumë e kufizuar. Nga ana tjetër është alloseksualiteti, term që përdoret për njerëzit që e përjetojnë tërheqjen seksuale në mënyrë më të rregullt.
Graysexualiteti qëndron diku në mes
Për një person graysexual, tërheqja seksuale mund të ndodhë shumë rrallë. Për dikë tjetër, ajo mund të shfaqet vetëm në një lidhje të veçantë, në një moment të caktuar, ose kur ekziston një ndjenjë e fortë sigurie dhe afërsie. Për disa, ajo mund të jetë aq e dobët sa nuk luan rol qendror në mënyrën si e ndërtojnë një marrëdhënie, shkruan Vrojtuesi.
Kjo nuk do të thotë se personat graysexual nuk duan lidhje, nuk duan afërsi, nuk dashurojnë ose nuk mund të krijojnë marrëdhënie të qëndrueshme. Shpesh keqkuptimi nis pikërisht këtu. Tërheqja seksuale nuk është e njëjta gjë me dashurinë, përkushtimin, intimitetin emocional apo nevojën për të qenë pranë dikujt.
Një person mund të dojë shumë dikë, të kërkojë afërsi, të ndërtojë lidhje romantike, madje edhe të martohet, por përsëri të mos e përjetojë tërheqjen seksuale shpesh ose në mënyrë të zakonshme. Për këtë arsye, termi “graysexual” për shumë njerëz nuk është thjesht etiketë, por një mënyrë për ta shpjeguar më qartë veten.
Në komunitetet online përdoren edhe terma të tjerë si “gray-A”, “grey-ace” ose “gray-ace”. Të gjitha lidhen me të njëjtën ide: seksualiteti nuk është gjithmonë bardh e zi. Për disa njerëz, përvoja është më e rrallë, më e kushtëzuar dhe më e ndërlikuar sesa pritjet tradicionale.
Një dallim i rëndësishëm është edhe ai mes graysexual dhe demisexual. Një person demisexual zakonisht ndien tërheqje seksuale vetëm pasi krijon një lidhje të fortë emocionale me dikë. Te graysexualiteti, lidhja emocionale mund të ketë rol, por nuk është gjithmonë kushti kryesor. Te disa njerëz, tërheqja thjesht ndodh rrallë. Te të tjerë, ajo varet nga situata, personi, konteksti ose gjendja emocionale.
Ekspertët e shëndetit seksual e theksojnë se graysexualiteti nuk duhet ngatërruar me celibatin. Celibati është zgjedhje për të mos pasur marrëdhënie seksuale. Graysexualiteti lidhet me mënyrën se si një person e përjeton tërheqjen seksuale, pavarësisht nëse është apo jo në një lidhje.
Po ashtu, nuk është automatikisht mungesë libidoje apo shenjë e një problemi shëndetësor. Libidoja lidhet më shumë me dëshirën fizike, ndërsa tërheqja seksuale lidhet me mënyrën se si dikush ndihet ndaj një personi tjetër. Këto dy gjëra mund të mos përputhen gjithmonë.
Terapistja e licencuar për martesën dhe familjen, Shadeen Francis, ka shpjeguar për Men’s Health se njerëzit që identifikohen si graysexual shpesh e përshkruajnë veten si persona që e përjetojnë tërheqjen “vetëm herë pas here” ose “vetëm në kontekste të caktuara”. Për disa, disa forma intimiteti mund të jenë të pranueshme, ndërsa të tjera mund të mos ndihen të natyrshme.
Kjo është arsyeja pse biseda për graysexualitetin është bërë më e dukshme në rrjete sociale dhe në forume. Shumë njerëz po gjejnë fjalë për diçka që më parë mund ta kenë përjetuar në heshtje, pa ditur si ta shpjegonin. Për ta, njohja e këtij termi nuk krijon një identitet të ri, por i jep emër një përvoje që ka ekzistuar prej kohësh.
Megjithatë, duhet bërë një dallim i rëndësishëm. Nuk ka ende të dhëna të sakta që tregojnë se sa njerëz në botë identifikohen si graysexual. Ajo që mund të thuhet me më shumë siguri është se dukshmëria e këtij termi është rritur. Njerëzit flasin më hapur për mënyrat e ndryshme se si e përjetojnë tërheqjen, marrëdhëniet dhe intimitetin.
Një nga studimet më të cituara për aseksualitetin, i publikuar nga studiuesi Anthony F. Bogaert në vitin 2004, vlerësonte se rreth 1 për qind e kampionit të analizuar në Britani raportonte mungesë të tërheqjes seksuale. Studimi nuk e mat graysexualitetin në mënyrë specifike, por shpesh përdoret si pikë reference për të kuptuar se përvoja aseksuale nuk është e izoluar.
Graysexualiteti mbetet një temë që kërkon më shumë hulumtim dhe më shumë saktësi në raportim. Por një gjë është e qartë: mënyra se si njerëzit e përjetojnë tërheqjen nuk është gjithmonë e njëjtë. Për disa, përgjigjja nuk është as “po” e plotë, as “jo” e plotë. Është një hapësirë në mes, që për shumë njerëz më në fund ka marrë një emër. /Vrojtuesi
